We doen de gordijnen open en.......het regent. Pff...gaat dit nog wat worden? Als rechtgeaarde toeristen moeten we de twee grote publiekstrekkers gaan bekijken (het Christusbeeld en het Suikerbrood) maar daarvoor moet het weer wel redelijk zijn. Tijdens het ontbijt denken we na over wat ons plan B is. Het wordt weer Centro, maar dan nu om de wijk zelf te gaan bekijken. Het is maandag en dus is de werkweek begonnen en gaat Centro nu een stuk drukker zijn dan gisteren. In de Lonely Planet staat een rondwandeling die we dan maar gaan doen. We pakken de bus voor ons hotel en bij aankomst kopen we eerst allebij een paraplu van ongeveer 3 euro per stuk bij een krantenkiosk. Bij het openen hiervaan staat Andre meteen met twee losse delen in z'n handen (echt Chinese kwaliteit), maar hij krijgt een nieuwe van het vrouwtje van de kiosk. We beginnen de rondwandeling bij het Koninklijk kabinet van de portugese literatuur - een gebouw vol met oude portugese boeken en fraai houtsnijwerk.

Dan lopen we door naar Saara, een buurtje dat in feite een bazaar is met veel kleine winkeltjes. De winkeltjes laten zich het best omschrijven als we twee gradaties erger dan de Xenos. Als je door alle rommel naar boven kijkt zie je de kleurrijke geveltjes van deze kleine koloniale huisjes. Het is nu weer harder gaan regenen en we blijven niet echt droog onder de kleine paraplu's. Een aantal van de straatjes staat hier zelfs helemaal blank. Daar staan we dan met onze Havaiana slippers. In een winkeltje van een stel Chinezen kopen we hele goedkope poncho's. Die van André komt met een soort schimmel uit de verpakking en wordt uiteraard meteen gewisseld. Niels scheurt al half uit de mouwen van de zijne. Toch houden deze ons ten minste tot onder onze knieen droog en dat is toch wel fijn.

We vervolgen de wandeling richting de Catedral Metropolitana, een kathedraal in moderne architectuur uit de jaren 70. Van buiten eigenlijk een vreselijk lelijk gebouw, maar van binnen een stuk fraaier door de 4 vier enorme glas-in-lood ramen van elk wel 60 meter hoog, die in de top van de kathedraal samenkomen in een kruis. De rest van de wandeling brengt ons langs de belangrijkste pleinen van het oude Centro met Theaters, bibliotheken enzovoorts. We proberen nog een kop koffie te gaan drinken bij Confeitaria Colombo, een koffiehuis/cafe in volledig oude en originele koloniale stijl. Maar het is hier echter zo belachelijk druk dat we dit toch maar laten zitten en in een rustriger tentje wat drinken en een snack nemen.

In de loop van de middag gaan we terug naart het hotel. We zijn wel even klaar met de regen. Op onze hotelkamer schrijven we een verhaaltje en treffen we wat voorbereidingen voor het stuk van onze reis na de Amazone. Het blijft maar regenen en we hebben niet echt zin om ver van ons hotel te gaan eten. In de Lonely Planet zien we dat er om de hoek een restaurantje zit dat een 'instituut' is in Rio. Het doet ergens denken aan 'Van Dobben'. Het restaurant is net wat luxer dan een snackbar, maar de obers lopen er wel met witte colberts aan. De obers zijn net ongeveer net zo oud als de zaak zelf en de colberts lijken 'XXL fits all'. Desalniettemin serveren ze lekkere broodjes met veel vlees. We gaan lekker vroeg naar bed - de regen tikt zachtjes tegen het raam.