Aangezien we vandaag slechts 200 kilometer moeten rijden van Praia do Forte naar Aracajú, is het plan om lekker uit te slapen en eerst nog lekker van het strand te genieten voordat we gaan rijden. Na het ontbijt gaan we zwemmen in zee, maar het betrekt al snel en we zien de bewolking voorlopig nog niet wegtrekken. Het lijkt ons daarom beter om maar te gaan rijden en onderweg een leuk strandje te kiezen als de zon weer schijnt. De zon begint inderdaad weer te schijnen en als we min of meer halverwege de rit zijn rijden we richting een tweetal stranden die we op de kaart hebben gezien. Daarvoor moeten we wel een stukje van onze route afwijken. Wanneer we bij het eerste strand aankomen zijn we nou niet echt verrukt van wat we zien. Dit is overduidelijk een strand voor de lokale bevolking. Het is nogal een pauperige omgeving en het strand ligt vol met rommel, niet echt hoe wij het ons voorstelden. Dus rijden we naar het tweede strand op de kaart. Hoewel niet zo erg als het eerste, kan ook dit strand ons niet echt bekoren. Er zit ook niet een leuk tentje om te kunnen lunchen. We besluiten om dan toch maar weer terug te gaan op onze route en verder te rijden richten Aracajú.

Als we dichter bij de stad komen zien de stranden er beter uit. We zien een strandtrent waar het behoorlijk druk is en het er gezellig uitziet, dus stoppen we en gaan hier even eten. Het strand is enorm breed en uitgestrekt, maar de Brazilianen lijken allemaal op een hoop te gaan zitten rondom de plek waar eten en drinken voorhanden zijn. Niemand lijkt met z'n handdoekje verder het strand op te gaan, iedereen wil op een stoeltje onder een parasol bij de bar zitten.

We genieten van een biertje en Bolinhas de Bacalhau en zien hoe iedereen hier zich ongegeneerd in een miniscuul zwembroekje hult, ongeacht geslacht, leeftijd of postuur. We kijken onze ogen uit, maar veel lust voor het oog zit er niet tussen. Het is niet ver meer naar Aracajú en we rijden direct naar ons motel. We leggen onze spullen in de kamer en gaan naar het strand om nog even te genieten van de namiddag zon en af te koelen in zee.

Het motel dat we uitgekozen hebben is simpel, maar voldoet. We hadden dit ook uitgekozen omdat het twee straten verwijderd is van de populaire Passarela do Caranguejo, oftewel de krabbenlaan: twee straatblokken met restaurantjes aan de boulevard die allemaal deze lokale specialiteit serveren. We kiezen het restaurantje dat er wat ons betreft het leukst uitziet en bestellen uiteraard krab. De lokale wijze van het nuttigen van de beestjes is 'hamertje tik'. We krijgen een marmeren plateau en een houten hamertje en dan kan het feest beginnen.

Erg lekker, maar ook veel werk. Hoewel iedereen om ons heen de hele krab opeet, laten wij het alleen bij de poten. We openen nog wel de hersenpan van een krab, maar we weten het zeker...we laten het bij de poten. Naast hele krabben serveren ze ook nog allerlei andere gerechten met krab en we kiezen nog een schaaltje met krabvlees en pasteitjes met krab. Lekker!