Ook het ontbijt in hotel Amarelindo is zeer verzorgd en copieus. Eindelijk vruchtensap dat niet is aangelegd met water en een kilo suiker. Zo kan de Franse slag dus ook. We nemen ook nog even de tijd om onze verslagen over de Amazone te publiceren. Rond het middaguur nemen we een taxi naar de luchthaven - de ritjes hier zijn erg duur (€45) maar vanwege het afschuwlijke verkeer zijn we al lang blij dat we onze huurauto een dag later gaan ophalen. Dit duur volgens goed Braziliaans gebuik ruim een uur, waarna we de Rodovia de Côco (Kokosnoot-autoweg) richting Praia do Forte.

Deze badplaats is ook erg toeristisch maar dat deert ons niet. Eerst brengen we een bezoek aan TAMAR, een stichting die zich bezig houdt met het redden van schildpadden. Het parkje is met name gericht op educatie van kinderen en wordt hveig gesponsord door Petrobras, een zeer milieuvriendelijk bedrijf natuurlijk. Het is voor de goede zaak zullen we maar denken.

Het is laat in de middag en we willen naar het strand. Volgens de uitbater van het hotel is het een slecht tijdstip vanwege de vloed en er komt een heel verhaal over het hoe en waarom en waar we dan wel beter naar toe kunnen. We gaan zeker niet met de auto op pad en wagen het er op. Het lokale dorpsstrandje, waar ook de vissersbootjes liggen is bevolkt met lokale bevolking en een beetje smoezelig. We lopen dus langs de vloedlijn waar op sommige plekken de golven tegen de afrastering van de diverse privé appartementen en hotels beuken, hetgeen ons een natte broek bezorgt. Dan zien we ook wat de eigenaar bedoelde, want er ligt menig rotsblok verscholen onder de branding, niet erg prettig. Echter komt na korte tijd een mooi strand in zicht waar wij ons nedervleien en een heerlijke duik nemen in de Altalntische Oceaan. Helaas hebben we geen camera bij ons om dit mooie plekje vast te leggen, maar er liggen nog wel meer stranden in het verschiet.